6/3/2022 Vijlen

.Nu het wielerseizoen na de exploten van Pogacar in de strade bianchi en van Aert in de omloop echt op gang is stonden er veel deelnemers aan de start. De fietsen en helmen blonken, nu nog de juiste handschoenen weten aan te doen. Niet toscane, maar het zuid limburgse heuvelland stond op het programma. Mijn naamgenoot had mij geadviseerd om niet alle bergjes op te zoeken, dus lieten we de volgende bergjes linkst liggen:de slingerberg, het moorveld, adsteeg, de cauberg, sibbergrubbe, koning van spanje, gulpenerberg, camerig, vijlnerbos. Maar toch was het meer dan pittig genoeg, vooral het stuk tussen mechelen en vijlen. De uitzichten met de laagstaande zon  waren prachtig. Vanuit Vijlen ging het een tijdje bergaf naar Wittem en dan volgde toch 2 klimmetjes naar Eys en Eyserheide de zogenaamde cote de Trintelen. 
Op de terugweg werd In Retersbeek (what s in a name) nog gestopt voor een collectieve plaspauze. Het duurde even want door de kou was het ver zoeken. De beek werd stilletjes aan gevuld
Karel nam van de gelegenheid gebruik om nog snel een overjaars gelletje van Lotto achter zijn kiezen te proppen, en wij dachten dat hij van de oude tijd was met een voorkeur voor een stalen ros met velgremmen en een stevige boterham.  En dan werd terugweg aangevat. Iets later dan verwacht waren we in de sjeur. 
De rit was zwaar maar iedereen leek genoten te hebben, en  vanaf nu gaat het alleen maar makkelijker zijn. Allee het is te zeggen het fietsen toch, maar mutsjes met ingebouwde brilgaten dat zal een getaffel blijven.
 
Deelnemers, 
Lorenzo, ronny B, rony h, patrick, ives, jan, michel, danny, mark b, timmy, tommy , peter h, roger, frank, peter.